Gottfried's von Monmouth historia regum Britannie: mit literar-historischer einleitung und ausführlichen anmerkungen, und brut tysylio, altwälsche chronik in deutscher uebersetzung

Etukansi
E. Anton, 1854 - 636 sivua
0 Arvostelut
Arvosteluja ei vahvisteta, mutta Google tarkistaa ne valheellisen sisällön varalta ja poistaa tällaisen sisällön
 

Mitä ihmiset sanovat - Kirjoita arvostelu

Yhtään arvostelua ei löytynyt.

Muita painoksia - Näytä kaikki

Suositut otteet

Sivu 259 - Antoniae libertam et a manu, dilectam quondam sibi revocavit in contubernium habuitque etiam imperator paene iustae uxoris loco. IV. Claudio principe Narcissi gratia legatus legionis in Germaniam missus est ; inde in Britanniam translatus tricies cum hoste conflixit.
Sivu 419 - Strata [MS. has stulta] manuque sibi detexit vulnus honesta. Inspexitque diu; tandemque redire salutem Posse sibi dixit, si secum tempore longo Esset, et ipsius vellet medicamine fungi. Gaudentes igitur regem commisimus illi, Et dedimus ventis redeundo vela secundis.
Sivu 414 - Glastenig}, qui per mediterraneos Anglos, secus villam quae dicitur Escebtiorne, scrofam suam usque ad Wellis, et a Wellis per inviam et aquosam viam quae Sugewege, id est Scrofae via, dicitur, sequens porcellos suos...
Sivu 191 - Danubii fluminis et maris oceani consedisse. Denuo bifaria divisione Europam media ex ipsis pars cum Francione eorum rege ingressa fuit, qui Europam pervagantes cum uxoribus et liberis Rheni ripam occuparunt: nee procul a Rheno civitatem ad instar Trojae nominis aedificare conati sunt; cbeptum quidem, sed imperfectum opus remansit.
Sivu 426 - ... 39 videte quod ego sim solus et non sit alius deus praeter me ego occidam et ego vivere faciam percutiam et ego sanabo et non est qui de manu mea possit eruere...
Sivu 261 - Brittones et Pictos, tertiam Scottorum nationem in Pictorum parte recepit, qui duce Reuda de Hibernia progressi, vel amicitia vel ferro, sibimet inter eos sedes quas hactenus habent vindicarunt : a quo videlicet duce usque hodie Dalreudini vocantur, nam, lingua eorum, daul partem significat.* CCCLVIII.
Sivu 206 - The Lamentable Tragedie of Locrine, the eldest sonne of King Brutus, discoursing the warres of the Britaines, and Hunnes, with their discomfiture : The Britaines victorie with their Accidents, and the death of Albanact. No lesse pleasant then profitable. Newly set foorth, ouerseene and corrected, By WS London. Printed by Thomas Creede. 1595.
Sivu xiii - Talia mihi et de talibus multotiens cogitanti obtulit Walterus, Oxenefordensis archidiaconus, vir in oratoria arte atque in exoticis historiis eruditus, quemdam britannici sermonis librum vetustissimum, qui a Bruto, primo rege Britonum, usque ad Cadwalladrum, filium Cadwallonis, actus omnium continue et ex ordine perpulchris orationibus proponebat. Rogatu itaque illius ductus, tametsi infra alienos hortulos phalerata verba non collegerim agresti tamen stylo propriisque calamis contenais, codicem...
Sivu xii - Torinneio, eiusdem loci monachum, virum tam divinorum quam secularium librorum inquisitorem et coacervatorem studiosissimum, ibidem conveni. Qui cum de ordine historiae de regibus Anglorum a me editae me interrogaret, et id quod a me quaerebat libens audisset, obtulit mihi librum ad legendum de regibus Britonum, qui ante Anglos nostram insulam tenuerunt.] Quorum excerpta, ut in epistola decet, brevissime scilicet, tibi dilectissime, mitto.
Sivu 293 - Ambrones fuerunt gens quaedam gallica, qui subita inundatione maris quum amisissent sedes suas, rapinis et praedationibus se suosque alere coeperunt. eos et Cimbros Teutonosque C. Marius delevit. ex quo tractum est, ut turpis vitae homines ambrones dicerentur.

Kirjaluettelon tiedot