Sivut kuvina
PDF
ePub

Quac pofset senium vel reparare Jovis! Ah quoties vidi superantia lumina gemmas,

Atque faces quotquot volvit uterque polust Collaque bis vivi Pelopis quae brachia vincant,

Quaeque Huit puro nectare tincta via! Et decus eximium frontis, tremulofque capillos, Aurea quae

fallax retia tendit Amor! Pellacesque genas, ad quas hyacinthina Cordet

Purpura, et ipse tui foris, Adoni, rubor. Cedite laudatae toties Heroides olim,

Et quaecunque vagum cepit amica Jovem. Cedite Achaemeniae turrita fronte puellae,

Et quot Sufa colunt, Memnoniamque Ninon. Vos etiam Danaac fasces submittite Nymphae,

Et vos Iliacae, Romuleaeque nurus. Nec Pompeianas Tarpëia Musa columnas

Jactet, et Ausoniis plena theatra stolis. Oloria Virginibus debitur prima Britannis,

Extera fat tibi sit foemina poffe sequi. Tuque urbs Dardaniis Londinum structa colonis

Turrigerum late confpicienda caput, Tu nimium felix intra tua moenia claudis

Quicquid formofi pendulus orbis habet. Non tibi tot coelo fcintillant astra fereno

Endymioneae turba ministra deae, Quot tibi confpicuae formaque auroque puellae

Per medias radiant turba videnda vias. Creditur huc geminis venisse invecta columbis

Alma pbaretrigero milite cincta Venus; Huic Cnidon, et riguas Simoëntis Aumine valles,

Huic Paphon, et roseam pofthabitura Cypron. Alt ego, dum pueri finit indelgentia caeci,

Moenia quam fubito linquere faufta paro;
Et vitare procul malefidae infamia Circes

Atria, divini Molyos vsus ope.
Stat quoque juncosas Cami remeare plaudes,

Atque iterum raucae murmur adire Scholac.
Interea fidi parvum cape munus amici,

Paucaque in alternos verba coacta modos.

[ocr errors]

Elegia Secunda, Apno Actat. 17.

In obitum Praeconis Academici Gantabrigiensis.

'E,

Palladium toties ore ciere gregem, Ultima praeconum praeconem te quoque faeva

Mors rapit, officio nee favet ipfa fuo.
Candidiora licet fuerint tibi tempora plumis,

Sub quibus accipimus delituiffe Jovem,
O dignus tamen Haemonio juvenefceré fucco,

Dignus in Aesonios vivere poffe dies,
Dignus quem Stygiis medica revocaret ab undis

Arte Coronides, faepe rogante dea.
Tu si jussus eras acies accire togatas,

Et celer a Phoebo nuncius ire tuo. Talis in Iliaca stabat Cyllenius aula

Alipes, aetherea missus ab arce Patris.
Talis et Eurybates ante ora furentis Achillei

Rettulit Atridae jussa severa ducis.
Magna sepulchrorum regina, fatelles Averni

Saeva nimis Musis, Palladi faeva nimis,

Nec 1

Quin illos rapias qui pondus inutile terrac!

Turba quidem elt telis ifta petenda tuis. Vestibus hunc igitur pullis Academia luge,

Et madeant lachrymis nigra feretra tuis. Fundat et ipfa modos querebunda Elegëia tristes,

Persopet et totis ņaeņia moesta Scholis,

[ocr errors]

Elegia tertia, Anno Aetatis 17.

[ocr errors][merged small]
[merged small][ocr errors]

M

Oestus eram, et tacitus nullo comitante fedebam,

Haerebantque animo tristia plura meo:
Protinus en fubijc funestae cladis imago.

Fecit in Angliaco quam Libitina folo;
Dum procerum ingressa est splendentes marmore turres

Dira sepulchrali mors metuenda face;
Pulsavitque auro gravidos et jaspide muros,

Nec metuit fatrapum sternere falce greges.
Tunc memini clarique ducis, fratrisque verendi

Intempestivis offa cremata kogis.
Et memini Heroum quos vidit ad aethera raptos,

Flevit et amissos Belgia tota duces.
At te praecipue luxi dignissime Praesul,

Wintoniaeque olim gloria magna tuae; Delicui Aciu, et tristi sic ore querebar:

Mors fera Tartareo diva fecunda Jovi; Nonne fatis quod fylva tuas perfentiat iras,

Et quod in herbofos jus tibi detur agros; Quodque affiata tua marcescant lilia tabo,

Et crocus, et pulchrae Cypridi facra rofa,

Nec finis ut semper fuvio contermina quereus

Miretur lapsus praetereuntis aquac?
Et tibi fuccumbit liquido quae plurima coela

Evehitur pennis quamlibet augur avis,
Et

quae mille nigris errant animalia filvisni

Et quod alunt mutum Proteos antra pecus? Invida, tanta tibi cum sit concessa potestas;

Quid juvat humana tingere caede manus? Nobileque in pectus certas acuisse fagittas,

Semideamque animam caede fugâsse sua? Talía dum lacrymans alto sub pectore volvo,

Rofcidus occiduis Hefperus exit aquis, Et Tartesliaco submerserat aequore currum

Phocbus, ab eöo littore mensus iter. Nec mora, membra cavo posui refovenda cubili,

Condiderant oculos porque soporque meos. Cum mihi visus eram lato spatiarier agro,

Heu nequit ingenium visa referre meum. Illic puniceą radiabant omnia luce.

Ut matutino cum juga sole rubent.
Ac veluti cum pandit opes. Thumantia proles,

Vestitu nituit multicolore solum.
Non dea tam variis ornavit floribus hortos

Alcinoi, Zephyro Chloris amata levi. Flumina vernantes lambunt argentea campos,

Dițior Hesperio lavet arena Tago. Serpit odoriferas per opes levis aura Favoni,

Aura sub innumeris humida nata rofis.
Talis in extremis terrae Gangetidis oris,

Luciferi regis fingitur esse domus.
Jpfe racemiferis dum densas vitibus umbras

Et pellucentes miror ubique locos, Ecce mihi subito praeful Wintonius astat,

Sydereum nitido fulsit in ore jubar; Vestis ad auratos defluxit candida talos,

Infula divinum cinxerat alba caput. Dumque senex tali incedit venerandus amictu,

Intremuit laeto florea terra fono.
Agmina gemmatis plaudunt coeleftia pennis,

Pura triumphali perfonat aethra tuba.
Quisque novum amplexu comitem cantuque falutat,

Hosque aliquis placido misit ab ore fonos:
Nate veni, et patrii felix cape gaudia regni,

Semper abhinc-duro, nate, labore vaca. ' Dixit, et aligerae tetigerunt nablia turmae,

At mihi cum tenebris aurea pulfa quies. Flebam turbatos Cephaleia pellice fumnos,

Talia contingant fomnia faepe mihi!

:, la qu aque

Grat igue u

Ditis tur Cim Titib

Prael

kquiz Dim ei mit Me F barior Clint Ramy Quer palis 2

Elegia quarta, Apno Aetatis 18.

Myr Ad Thomam Junium Praeceptorem fuum, apud Mercato- imus

res Anglicos Hamburgae agentes, Paftoris munere Luft fungentem. CURI *URRE per immenfum fubito mea littera pontum

I, pete Teutonicos laeve per aequor agros.
Segnes rumpe moras, et nil, precor, obstet eunti,

Et festinantis nil remoretur iter.
Ipfe ego Sicanio fraenantem carcere ventos,

Acolon, et virides follicitabo Deos;
Caeruleamque suis comitatam Dorida Nymphis,
Ut tibi dent placidam per sua regna viam,

jogo

tiofqz Calta me Indu équer Grar

[ocr errors]

Aut

« EdellinenJatka »