Sivut kuvina
PDF
ePub
[ocr errors]

Empoδottes"Αρκτου. ποσίν δε τάδε παρθένος κυρά,

"Έχουσα λαμπρόν χειρί Δήμητρος σαχυν,
Μεταξύ δ' άτρων των δε κυκλoύται τύποις,
Ωμου μεν αρκτούροιο δεξιού πέλας
Στέφανος, υπερθέν τ' άφιος, δεν φέρει χερι
Οφιούχος, άρκτου δ' εν κυκλούμενος ποσίν
"Οπιθίοις εν βήμασιν κάται λέων.
Μέσκις δε θερινείς έν τροπαϊσι καρκίνος
Διδύμοις ένερθεν προθίων κάσαι ποδών.
Κεφαλήν δ' επ' αυτήν αρματελάτης, ποδι
Ταύρου κέρατι τα δεξιά στηρίζεται.
'Λαι δ' εν ώμω Ζηνός άιξ έςι τροφος,
"Ην αυτός άςροις εγκαθίδρυσεν καλώς
Θρόνων κρατώτας ουρανό σκηπτουχίας.
"Εριφος δε ταύτης νερθεν είληχεν τόπον
Καρπού κατ' άκρας χειρός ημοσρόφου
"Αρκτον δε μικρές ες τον έχατον πόδα
Κηφεύς τριγώνου ταξιν εξεργάζεται.
Ορνίθα χειρι δεξιά θηρώμενος.
Πτέρυγα δ' υπ' αυτην ίππος ιθύνει πόδα,
Μέσαις γε χώρκας, ιχθύων, ορώμενος.
"Ας ρων δε τών πριν τών τε νύν ειρημένων,
"Οδ' εξικνείται και πεπλήρωτοι, τόπος.
"Εμπροθε κείται Κασσιέπεια Κηφέως,
Αυτό 9ο Περσεύς ωκύς εθ' άρπην έχων,
Πόδας τιθείς κάτοισιν αρματηλάτου.
“Ιππω συνάπτοντ' Ανδρομέδα τον κράτ’ έχει.
Toν αυτον ίππου γασρί κοινόν αςέρα.
Μεταξύ δ' όρνιθύς τε το τέν γούνασι
Λύρα τέτακται προς μέσον δε τούμπαλιν
Προς αντολάς τε τών δε Δελφίνων δέμας.
Ιππου τε κεφαλή πλησίον, φαντάζεται.
Υδωρ χέοντα δ' υπερθεν, αιγόκερως έχει
Ουραν παρ' αυτήν, έξικνούμενος καρα.

[ocr errors]

Δελ,

Empedokles

Δελφίς δ' υπερθεν, οίσος, αλετός 9' ομού.
Αντός, δράκοντα, δ', εν διπλαις χερσί κρατών
Οφιουχός εςιν, αλλα όρα δε γε κάρα
Στεφάνω συνάπτειν, νερθεν έξικνούμενος,
Τούτοις μεν ουν βόρειος ώριςαι τόπος.
Το προς νότον δέ τήνδε την τάξιν κρατεί,
Υπ' αυτόν κέντρον Σκορπου, βωμός τέως.
Χηλαϊς δ' υπ' αυταίς, Σκορπίου τι σώματα
Τα πρόθε Κενταύροιο φαίνεται μέλη.
Nέρθεν χερσιν δε ταδε θηρίου δέμας.
Εμπροσθίοιν δε τοξότου χερούν ύπο
Δινωτος άςρων κύκλος αμφελίσσεται.
'Εθεν δε άλλος κύκλος ες κικλήσκεται

Ο νότιος, ιχθύς τ’ άλλος έθ' δρώμενος. "Υδρα δ' υπ' αυτήν παρθένον λέοντα τε

Μέσον, προς αυτόν καρκινον δε, κράτέχει
"Ουραν δε, Κενταύρα προς οπισθίους πόδας"
Καμπαϊς δ' υπ' αυταίς, εσίν ένσημος μάλα
Κρατήρ, κόραξ τε, προς τα Κενταύρου μέλη.
"Ιδοις δ' άν, Ωρίωνος εξ αριςερών,
Ποταμός ποσί θ' υπ' αυτoίσιν, ώκύπoυν λαγών,
"Ος λαμπρόν αυγαϊς σήριον φεύγει κύνα.
Κυνος δ' όπιθίοις πελάζεται ποσί,
Πηδάλιον' ασής τ' εξανατράπτον φλογί
Μέλεσι συνάπτει και πεπλήρoται τόπος.
Ταύρου δε δεινόν προς που εντείνων χέρι
Λαμπροίς εν άσροις λαμπρός Ωρίων μέγας,
Διδύμοισι προτείνει χώρα δεξιέμενος
Προκύων δε, χειρός δεξιάς εςιν πέλας,
Κείος 9' υπ' αυτόν, ιχθύων τε σώματα.
Παρ' ους εκνειται κήτος" εν πρώτοισι δε
Σύνδεσμον ιχθύς κοινόν έχουν ασήρα.
Τοιαδε τάξει χηματίζονταςέρες,
Θεών βροτοίσι την χάριν δωρουμένων,

[ocr errors][ocr errors]

Empoδoffee, "Έιτ’ ούν αμήτης Πάλλας ώρισε βροτοίς,

*Ει9' ήλιος τηλεπόν αςέρων θέσιν,
Θεών το μηχάνημα. παντας δ' εν βραχά
Φράσαι βρότειος ουκ άν εξεύροι νόος.
"Αβρει δε κόσμου τα δε τ' αιώνος δρόμος
Ως ευ διεξάθμησεν αυτουργός φύσις.

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][merged small]

A r a t u 8.

Aratus.

Dieser Dichter lebte zu Anfange des 38sten Jahrhuns derts, und war aus Solis, dem nachherigen Pompeiopolis, in Cilicien gebürtig. Ihn veranlaßte der macedonische Sid: nig Antigonus zu dem astronomischen, und zum Theil aftros logischen Gedichte, Phaenomena, welches wir noch von ihin haben, und wovon, außer dem Germanikus Cåsar und Urienus, auch Cicero in seiner frühen Jugend eine lateini: sche Ueberserung in Versen verfertigte, wovon nur noch ein: jelne Bruchstücke da sind. Es fehlt auch diesem Gedichte an Belebung und Mannichfaltigkeit. Den meisten Werth hat der hier folgende Eingang desselben. Von der unten ste: benden lateinischen Uebersebung find nur die mit Stursivschrift gedruckten wenigen Stellen vom Cicero; das Uebrige ift vom Grotius ergånzt.

[merged small][merged small][ocr errors]

Ab love Mufarum primordia: femper in ore Plurimus ille hominum eft, qui compita numine

magno
Conciliumque virûm complet, pelagusque profun-

dum,
Et pelagi portus. Fruimur Jove, et utimur omnes.
Nos genus illius; nobis ille omine laeto,
Dextera praesignat, populumque laboribus urget,

Con

Uratus.

Μιμνήσκων βιότοιο. λέγει δ' ότε βώλος αρίση
Βασί τε και μακέλησι λέγει δ' ότε δεξιαι ωραι,
Και φυτα γυρώσαι, και σπέρματα παντα βαλέθαι.
"Αυτός γαρ ταγε σήματ' εν ουρανώ έσήριξεν,
"Αρρα διακρίνας. έσκέψατο δ' εις ενιαυτόν
'Αγέρας" οι κε μάλιςα τετυγμένα σημαίνoιεν
'Ανδράσιν ωράων, όφρ' έμπεδα πάντα φύωνται.
Το μιν άει πρώτόν τε και ύσατον ελάσκονται.
Χαίρε πάτερ, μέγα θαύμα, μέγ' ανθρώποισιν όνειας,
Αντος και προτέρη γενεή. Χαίροιτε δε Μούσαι,
Μειλίχιαι μάλα πάσαι' εμοί γε μεν αςέρας Ηπείν
Ει θέμις ευχομένω, τεκμήρατε πάσαν αοιδην.

“Οι μεν ομώς πολέες τε, και άλλωδις άλλοι εόντες, 'Ουρανώ έλκονται πάντ' ήματα συνεχές αι. Ανταρ όγ' ουδ' ολίγον μετανίσπεται, αλλά μάλ' αύτως

1

[ocr errors]

Confulat ut vitae: quando fit terra ligoni
Aptior, aut bubus, monet, et quo tempore par fit
Αut ferere, aut feptas lymphis afpergere plantas.
Iple etiam in magno defixit lumina mundo,
Ordine quaeque fuo, atque in totum providus an-

num
Astra dedit, quae nos moneant, qua quaelibet

hora
Apta geri, certa nascantur vt omnia lege.
Idem ergo primus placatur, et ultimus idem.
Magne pater, magnum mortalibus incrementum,
Progenies prior, et dulces ante omnia Mulae,
Cuncti una salvete mihi, et dum fidera canto,
Si ius fasque sinunt, longum deducite carmen.
Caetera labuntur celeri coeleftia motu,
Cum coeloque fimul no&tesque diesque feruntur;
Axis at immotus nunquam vestigia mutat,

Sed

« EdellinenJatka »